|
pełnomocnik
|
der Bevollmächtigte
|
jest to osoba, która
ma prawo działać w cudzym imieniu z bezpośrednim skutkiem dla osoby
reprezentowanej. Podstawą do tego działania jest albo przepis prawa (np.
rodzice mają prawo działać w imieniu swoich dzieci) albo jednostronna
czynność prawna i udzielenie pełnomocnictwa.
|
|
pełnomocnik
oskarżyciela posiłkowego
|
der Bevollmächtigte
des Nebenklägers
|
jest to osoba, która
ma prawo działać w cudzym imieniu oskarżyciela posiłkowego
|
|
pełnomocnik
pokrzywdzonego
|
der Bevollmächtigte des Verletzten (StPO)
|
jest to osoba, która
ma prawo działać w cudzym imieniu pokrzywdzonego
|
|
pismo
|
der Schriftsatz
|
|
|
braki formalne pisma
procesowego
|
Formmängel eines
Prozessschriftsatzes
|
jeżeli pismo procesowe
nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków
formalnych lub jeżeli od pisma nie uiszczono należnej opłaty, przewodniczący
wzywa stronę, pod rygorem zwrócenia pisma, do poprawienia, uzupełnienia lub
opłacenia go w terminie tygodniowym. Mylne oznaczenie pisma procesowego lub
inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu
i rozpoznania go w trybie właściwym.
|
|
sporządzić pismo
|
einen Schriftsatz
abfassen
|
|
|
pochodzić z
przestępstwa
|
aus einer Straftat / einem Verbrechen stammen
|
|
|
poddać się
|
sich (z.B. einer Untersuchung) unterziehen
|
|
|
poddać się badaniom
|
sich den
Untersuchungen unterziehen
|
|
|
poddać się
odpowiedzialności
|
sich der Verantwortung
stellen
|
|
|
podejrzany
|
der Verdächtige
|
to osoba, którą
Policja lub prokurator podejrzewa o to, że popełniła przestępstwo, a
jednocześnie zostały jej oficjalnie przedstawione zarzuty dotyczące tego
przestępstwa.
|
|
podejrzany o
przestępstwo z art. … k.k.
|
der einer Straftat gemäß / nach Art. … StGB
Verdächtige (im Verdacht stehen, eine Straftat nach Art. … begangen zu haben)
|
|
|
podejrzany o to, że
|
der dessen
Verdächtige, dass
|
|
|
podejrzenie
|
der Verdacht
|
posądzenie o coś /
przypuszczenie istnienia czegoś
|
|
istnieje uzasadnione
podejrzenie, że
|
es besteht ein begründeter Verdacht, dass
|
|
|
podpis
|
die Unterschrift
|
|
|
stwierdzić coś swoim
podpisem (zaświadczać)
|
etwas mit der Unterschrift bestätigen / mit der
Unterschrift bescheinigen
|
|
|
podstawa
|
die Grundlage
|
|
|
na podstawie art.
|
aufgrund Art.
|
|
|
podstawa prawna
|
die Rechtsgrundlage
|
norma prawna zawarta w
ustawach i aktach wykonawczych określająca zakres uprawnień, a także
obowiązków podmiotów, do których jest skierowana.
|
|
podtrzymać
|
(z.B. eine Behauptung) aufrechterhalten
|
nie wycofać czegoś
|
|
podtrzymać zeznanie
|
bei der Aussage
bleiben
|
|
|
podtrzymuję wniosek
|
den Antrag (z.B. aus der Klageschrift) stellen
|
|
|
podżegać
|
(z.B. zum Meineid) anstiften
|
wzbudzać w kimś
nienawiść do kogoś, namawiać kogoś do zrobienia czegoś złego
|
|
pokrzywdzony
|
der Verletzte (StPO)
|
osoba, której
wyrządzono krzywdę
|
|
pokwitować
|
quittieren,
bescheinigen
|
pisemnie poświadczyć
coś
|
|
pokwitować odbiór
postanowienia
|
den Empfang des Beschlusses quittieren
|
|
|
Policja
|
die Polizei
|
organ państwowy
powołany do ochrony porządku i bezpieczeństwa publicznego; też:
funkcjonariusze tego organu
|
|
na Policji
|
auf der Polizei
|
|
|
pójść na Policję
|
zur Polizei gehen
|
|
|
policjant
|
der Polizist
|
|
|
policjantka
|
die Polizistin
|
|
|
policyjny
|
polizeilich / Polizei-
|
|
|
pomieszczenie
|
der Raum
|
|
|
pomieszczenie dla osób
zatrzymanych
|
der Raum für die Festgenommenen
|
|
|
pomoc
|
die Hilfe
|
|
|
korzystać z pomocy
obrońcy
|
die Hilfe eines Verteidigers in Anspruch nehmen
|
|
|
międzynarodowa pomoc
prawna
|
internationale
Rechtshilfe
|
|
|
udzielić pomocy w
dokonaniu przestępstwa
|
Beihilfe bei der Ausführung der Straftat / des
Verbrechens (leisten)
|
|
|
pomocnictwo
|
die Beihilfe
(Strafrecht)
|
przestępstwo
polegające na umyślnym ułatwianiu innej osobie dokonania przestępstwa
|
|
pomocnictwo w
kradzieży z włamaniem
|
die Beihilfe zum
Einbruchsdiebstahl
|
|
|
popełnić
|
begehen
|
zrobić coś złego
|
|
popełnić przestępstwo
|
eine Straftat / ein Verbrechen begehen
|
|
|
popełnić wykroczenie
|
eine
Ordnungswidrigkeit begehen
|
|
|
popełnienie
|
die Begehung
|
|
|
popełnienie czynu
zabronionego
|
die Begehung der verbotenen Tat
|
|
|
popierać
|
unterstützen
|
wyrazić aprobatę dla
czegoś lub kogoś; też: przyczynić się do rozwoju, realizacji czegoś, dać coś
jako dowód lub na dowód czegoś
|
|
popierać wniosek
|
einen Antrag
unterstützen
|
|
|
poprawka
|
die Berichtigung / die
Änderung
|
usunięcie błędu lub
niewielkiego braku lub wprowadzenie uzasadnionej innowacji w jakimś zakresie
|
|
wnieść poprawkę do
protokołu
|
Änderungsantrag zum
Protokoll einreichen
|
|
|
poradnia
|
die Beratungsstelle
|
instytucja, w której
udziela się fachowych porad w zakresie jakiejś specjalności
|
|
leczyć się w poradni
|
bei der Beratungsstelle in Behandlung sein
|
|
|
poradnia neurologiczna
|
neurologische
Beratungsstelle
|
|
|
poradnia odwykowa
|
die
Suchtberatungsstelle / die Entziehungsanstalt
|
|
|
poradnia zdrowia
psychicznego
|
die Beratungsstelle für psychische Gesundheit
|
|
|
poręczenie
|
die Bürgschaft / die Garantie / die Gewährleistung
|
jest to umowa, w
której jedna osoba (poręczyciel) zobowiązuje się względem wierzyciela innej
osoby do wykonania zobowiązania w sytuacji, gdyby dłużnik go nie wykonał (np.
poręczyciel w umowie pożyczki zobowiązuje się do zapłaty sumy pożyczki, gdyby
pożyczający tego nie zrobił). Poręczenie, aby było ważne musi być dokonane w
formie pisemnej.
|
|
poręczenie majątkowe
(pot. kaucja)
|
die Kaution
|
pieniądze, papiery
wartościowe itp., złożone jako gwarancja, że oskarżony, pozostający na
wolności, stawi się na każde wezwanie sądu i nie będzie utrudniał
postępowania
|
|
poręczenie osobiste
|
persönliche Bürgschaft
|
zapewnienie złożone
przez osobę godną zaufania publicznego, że oskarżony nie będzie utrudniał
postępowania, w tym będzie stawiać się na każde wezwanie sądu.
|
|
poręczenie społeczne
|
soziale Bürgschaft
|
poręczenie organizacji
społecznej, np. pracodawcy, u którego oskarżony jest zatrudniony, od
kierownictwa szkoły lub uczelni, których oskarżony jest uczniem lub
studentem, od zespołu, w którym pracuje lub uczy się, albo od organizacji
społecznej, której jest członkiem. Ręczą one, iż oskarżony stawi się na każde
wezwanie i nie będzie w sposób bezprawny utrudniał postępowania. Jeżeli
oskarżony jest żołnierzem, można przyjąć poręczenie od zespołu żołnierskiego.
|
|
portret
|
das Porträt
|
|
|
portret pamięciowy
|
das Phantombild
|
portret przestępcy,
wykonany przez specjalistów na podstawie szczegółów podanych przez świadków
lub przez ofiarę przestępstwa
|
|
sporządzić portret
|
das Phantombild
erstellen
|
|
|
porządek prawny
|
die Rechtsordnung
|
całokształt przepisów
prawnych obowiązujących w państwie
|
|
rażąco naruszyć
porządek prawny
|
gegen die Rechtsordnung grob verstoßen
|
|
|
posiedzenie (sądu)
|
die Sitzung (die
Gerichtssitzung)
|
|
|
na posiedzeniu
|
in der Sitzung
|
|
|
otworzyć, zamknąć
posiedzenie
|
die Sitzung eröffnen,
schließen
|
|
|
posiedzenie przed
sądem
|
die Sitzung vor dem Gericht
|
|
|
posiedzenie w
przedmiocie czegoś
|
die Sitzung über /
betreffs
|
|
|
w toku posiedzenia
|
im Verlauf der Sitzung
|
|
|
postanowić
|
beschließen
|
|
|
Postanowiono, jak na
wstępie.
|
Wie eingangs
beschlossen.
|
|
|
sąd postanowił
|
das Gericht hat
beschlossen
|
|
|
postanowienie
|
der Beschluss
|
decyzja podjęta przez
sąd lub instytucje, organy rządzące czymś
|
|
na mocy postanowienia
|
kraft des Beschlusses
|
|
|
ogłosić postanowienie
|
den Beschluss
verkünden
|
|
|
postanowienie o
tymczasowym aresztowaniu
|
der Beschluss über die vorläufige Haft
|
|
|
postanowienie
prokuratora
|
der Beschluss des
Staatsanwalts
|
|
|
postanowienie w
sprawie
|
der Beschluss über /
betreffs
|
|
|
wydać postanowienie
|
den Beschluss erlassen
|
|
|
postępowanie
|
das Verfahren
|
określony prawem
sposób działania sądu lub proces sądowy
|
|
postępowanie dowodowe
|
das Beweisverfahren
|
|
|
postępowanie karne
|
das Strafverfahren
|
zespół norm prawnych
regulujących czynności procesowe zmierzające do realizacji prawa karnego
materialnego. Jego głównym celem jest ustalenie, czy zaistniał czyn
zabroniony mający postać przestępstwa, a następnie wykrycie jego sprawcy i
pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej.
|
|
postępowanie
mediacyjne
|
das
Vermittlungsverfahren
|
istotą postępowania
mediacyjnego jest dążenie do osiągnięcia konsensusu pomiędzy pokrzywdzonym i
oskarżonym. Kompetencje do skierowania sprawy do postępowania mediacyjnego ma
sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator.
|
|
postępowanie nakazowe
|
das Strafbefehlsverfahren / das Verfahren bei
Strafbefehlen
|
rodzaj postępowania
szczególnego w procesie karnym lub rodzaj postępowania odrębnego w procesie
cywilnym.
|
|
postępowanie
odwoławcze
|
das Berufungsverfahren
|
istotą postępowania
odwoławczego nie jest tylko rozstrzyganie odwołania strony, ale także ponowne
rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej oraz wydanie odpowiedniej decyzji. Do
środków odwoławczych Kodeks postępowania karnego z 1997 roku zalicza apelację
i zażalenie.
|
|
postępowanie po
uprawomocnieniu się orzeczenia
|
das Verfahren nach dem Eintritt der Rechtskraft der
Entscheidung
|
|
|
postępowanie prowadzone
na podstawie ustawy
|
das gemäß dem Gesetz geführte Verfahren
|
|
|
postępowanie
prywatnoskargowe
|
das
Privatklageverfahren
|
jedno ze szczególnych
trybów postępowania karnego, w którym pokrzywdzony wnosi i popiera akt
oskarżenia jako oskarżyciel prywatny.
|
|
postępowanie przeciwko
osobie
|
das Verfahren gegen eine (bestimmte) Person
|
wszczęcie postępowania
przeciwko osobie kończy fazę postępowania w sprawie (in rem) i powoduje jego
przejście w kolejny etap skierowany przeciwko określonej osobie (in personam)
|
|
postępowanie przed
sądem I, II instancji
|
das Verfahren vor dem Gericht erster, zweiter
Instanz
|
w postępowaniu karnym
sądami I instancji są sądy rejonowe oraz sądy okręgowe, natomiast II
instancji sądy okręgowe i apelacyjne. Sąd okręgowy rozpatruje środki
odwoławcze od orzeczeń i zarządzeń wydanych w I instancji oraz inne sprawy
przekazane mu przez ustawę. Sądy okręgowe jako sądy II instancji rozpatrują
środki: apelacje i zażalenia.
|
|
postępowanie przygotowawcze
|
das
Ermittlungsverfahren / Ermittlungen
|
jest pierwszym etapem
postępowania karnego, prowadzi je Policja lub prokurator w formie dochodzenia
lub śledztwa. Postępowanie przygotowawcze ma za zadanie wyjaśnienie, czy
zostało popełnione przestępstwo i jakie były jego okoliczności oraz zebranie
dowodów w tej sprawie.
|
|
postępowanie sądowe
|
das Gerichtsverfahren
|
inaczej proces sądowy;
zbiorcza nazwa dla wszystkich postępowań odbywających się przed niezawisłymi
i niezależnymi organami – sądami.
|
|
postępowanie
szczególne
|
strafrechtliches
Spezialverfahren
|
inaczej zwane trybem
szczególnym; w ramach tym postępowań rozstrzyga sie o głównym przedmiocie
procesu. Postępowanie
szczególne jest uzależnione od spełnienia ogólnych przesłanek procesowych i
zaistnienia przesłanek szczególnych danego trybu.
|
|
postępowanie w sądzie
pierwszej instancji
|
das Verfahren im Gericht erster Instanz
|
w postępowaniu karnym
sądami I instancji są sądy rejonowe oraz sądy okręgowe; sąd okręgowy orzeka w
pierwszej instancji w sprawach o następujące przestępstwa: o zbrodnie i
występki.
|
|
postępowanie w sprawie
o przestępstwo
|
das Verfahren über das Verbrechen / die Straftat
|
|
|
postępowanie w trybie
uproszczonym (postępowanie uproszczone)
|
vereinfachtes
Verfahren
|
w procedurze karnej
przewiduje mniej wymagań dotyczących procesu i dochodzenia w porównaniu z
trybem zwyczajnym.
|
|
postępowanie warunkowo
umorzone
|
bedingt eingestelltes
Verfahren
|
warunkowe wstrzymanie
reakcji karnej na przestępstwo. Polega na warunkowym uwolnieniu sprawcy od
odpowiedzialności karnej typu retrybutywnego. Wiąże się z przypisaniem
oskarżonemu popełnienia przestępstwa, lecz przypisanie to ma charakter
prowizoryczny. Jest warunkowym (na próbę) zwolnieniem od ponoszenia przez
sprawcę kary. Oznacza w istocie kontrolowaną wolność.
|
|
postępowanie
wykonawcze
|
das
Vollstreckungsverfahren
|
po zakończeniu procesu
sądowego i wydaniu wyroku skazującego, następuje wykonanie orzeczonej kary;
wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne.
|
|
postępowanie zwyczajne
|
ordentliches Verfahren
|
podstawowy typ
postępowania, wszystkie inne rodzaje postępowań różnią się od zwyczajnego
określonymi zmianami, zawsze jednak podstawę postępowania stanowią przepisy o
postępowaniu zwyczajnym. Podstawę do wszczęcia postępowania stanowi wniosek o
ukaranie złożony przez organ uprawniony do występowania w charakterze
oskarżyciela publicznego w danej sprawie.
|
|
podjąć postępowanie
|
das Verfahren
aufnehmen
|
|
|
przeprowadzić
postępowanie
|
die Durchführung des
Verfahrens
|
|
|
ukończyć postępowanie
|
das Verfahren beenden
|
|
|
umorzyć postępowanie
|
das Verfahren
einstellen
|
decyzja, która kończy
sprawę w organie I lub II instancji bądź w trybie nadzwyczajnym. Nie
rozstrzygająca o ostatecznym wyniku sporu między stronami i może podlegać
zaskarżeniu do sądu wyższej instancji.
|
|
utrudniać postępowanie
|
das Verfahren
erschweren
|
|
|
uzupełnić postępowanie
dowodowe
|
das Beweisverfahren
ergänzen
|
|
|
w toku postępowania
|
im Verlauf des
Verfahrens
|
|
|
wszcząć postępowanie
|
das Verfahren
einleiten
|
|
|
wziąć udział w
postępowaniu
|
an einem Verfahren
teilnehmen
|
|
|
zamknąć postępowanie
|
das Verfahren
schließen
|
|
|
poszukiwać
|
jdn suchen / nach jdm suchen / fahnden
|
|
|
poszukiwać listem
gończym
|
jdn durch / per Steckbrief suchen
|
za pomocą listu
gończego – urzędowego ogłoszenia, zamieszczanego w gazetach lub (rzadziej)
rozklejanego w formie plakatów, pokazywanego w telewizji, ogłaszanego czasem
przez radio, a także dostarczanego do jednostek policji, straży granicznej
itp., informującego o poszukiwaniu osób podejrzanych o popełnienie
przestępstwa lub osób zbiegłych samowolnie z aresztu lub więzienia oraz tych
którzy nie stawili się na odbycie kary pozbawienia wolności po
uprawomocnieniu się wyroku skazującego lub nie powrócili do więzienia po
upływie przepustki lub przerwy w odbyciu kary pozbawienia wolności, celem
przymusowego doprowadzenia do zakładu karnego.
|
|
poświadczyć
|
bescheinigen / (z. B. notariell) beglaubigen
|
|
|
poświadczyć dokument
|
eine Urkunde
beglaubigen
|
|
|
poświadczyć
tłumaczenie
|
beglaubigte
Übersetzung
|
|
|
potwierdzić
|
bestätigen /
bescheinigen
|
|
|
potwierdzić
wcześniejsze zeznanie
|
vorherige Aussage
bestätigen
|
|
|
pouczenie
|
die Belehrung
|
wskazówka dotycząca
postępowania, mająca często charakter upomnienia
|
|
pouczenie
|
die Belehrung über Rechte und Pflichten
|
|
|
pouczenie podejrzanego
|
die Belehrung des
Verdächtigen
|
|
|
pouczenie
pokrzywdzonego
|
die Belehrung des
Verletzten
|
|
|
pouczyć
|
belehren
|
|
|
pouczyć o terminach
|
über Termine belehren
|
|
|
pouczyć oskarżonego o
jego prawach
|
Belehrung des Angeklagten über seine Rechte
|
|
|
Pouczam świadka, że …
|
Ich belehre den Zeugen darüber, dass
|
poniedziałek, 29 czerwca 2015
5
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz